İçime attım elimi, Karıştırdım aradım. Sonunda buldum taa derinlerdeki tutkuyu, Kulağından tutup Çıkardım onu yüzeye, Elle tutulur, gözle görülür, kalple hissedilir bölgeye, Bir daha izin vermedim derinlere gömülmesine, Tutkusuz ümit de olmaz hayat da diye…

Her birimizin içinde, derinlerde bir yerde de olsa, bir şeylere karşı tutku vardır. Benimki, seyahat etmek. Dünyayı gezmek, çeşitli kültürlerden insanlarla tanışmak ve değişik yerler görüp yeni şeyler keşfetmek bana hayat veriyor, hayata bakış açımı tazeliyor, beni olgunlaştırıyor. Bu tutkumu, seyahat anılarımı yazarak herkesle paylaşmak ise bana büyük bir zevk veriyor…

Zaman zaman hayatımızın çeşitli dönemlerinde hepimiz içimizdeki tutkuyu, yaşama sevincimizi kaybedebiliyor, bazen gönül yorgunluğuna ve umutsuzluğa kapılabiliyoruz. Hayat yolculuğumuzda, içimizdeki tutkunun hiç eksik olmaması, yaşama sevincimizi ve heyecanımızı hiç kaybetmememiz dileğiyle…

Şubat 2009,
Divya Beste Dolanay